Зяліць каго — опьянять зельем, очаровывать, обольщать.
Зямельны — земельный, аграрный.
Зямец м. — пчеловод.
Зямецкі — пчеловодный.
Зямецтва н. — пчеловодство.
Зямля ж. — земля; з. ворная — земля пахотная; з. абложная — земля дерновая.
Зямляк м. — земляк.
Зямляцкі — земляческий.
Зямляцтва н. — землячество.
Зямчуг м. — см. земчуг.
Зямчужны — жемчужный.
Зяновец м. — ракитник (бот. Cytisus L.).
Зянон м. ўл. — Зиновий.
Зярняк м. — гранит. HT5.
Зяўра ж. — паз (3 вакна, як з зяўры дзъме. Я. Кол. НЗ XIX).
Зяхаць — дышать открытым ртом.
Зяць (мн. л. зяці,-цей,-цём) — зять.
Іванчык м. — чекан (Saxicola). ЗТ.
Іглак м. — дикообраз. ЗТ.
Ігласты — иглистый; хвойный (тыльниковый). HT6.
Ігліца ж. — 1) игла у хвойного дерева,хвоя. НТ6; 2) ударник у ружья. ВТ.
Іглічная спружына — боевая пружина. ВТ.
Ігpa ж. — игра (на музык. ин. струменте).
Іграць — играть (на музыкальн. инстр.).
Ігруша ж. — груша (бот. Руrus L.).
Ігрэц м. — игрок, музыкант.
Ігрышча н. — игрище, вечеринка.
Ізноў — см. зноў.
Ільля м. ўл. — Илья.
Ільняны — льняной.
Імавернасьць ж. — вероятие, вероятность.
Імаверны — вероятный.
Імацца — 1) браться; 2) понимать (імацца навукі).
Імаць што — 1) брать, принимать; 2) иметь.
Імбрычак м. — чайник.
Імгла ж. — мгла. НТ3.
Імгляны — мгляный.
Іменьнік м. — 1) именослов; 2) имя существительное.
Імецца дзс. безас. — верится.
Імжа ж. — изморозь; мелкий
дождь.
Імжыцца дзс. безас. — моросит.
Імжыць — моросить.
Імкненьне н. — стремление.
Імкнуцца да чаго — стремиться.
Імостачка ж. ласк. — сударинька.
Імпэт м. (лат. impetus) — стремление, сила, напор.
Імпэтны — стремительный. НТ2.
Імшара ж. — моховое (сфагновое) болото.
Імшарніца ж. — подбел (бот. Andromeda L.). НТ6.
Імшарына ж. — небольшое болото. Сержп.
Імшыць што — заделывать мхом.
Імшэньнік м. — моховик.
Імя (іменьні) н. — имя; агульнае, звычайнае — имя нарицательное; назоўнае — имя существительное.
Інакш, іначай — иначе.
Інакшы — иной, другой.
Інакшыць — переиначивать, переменять.
