Перайсці да зместу

Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/119

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

Засьцяняць,-ніць што, каго — затемнять,-нить.
Засякаць,-сячы каго — засекать,-сечь, зарубать,-бить.
Засяленьне н. — заселение. НТ3 (ср. залюдненьне).
Засяляць,-ліць што — засе­лять,-лить.
Затакавацца — заговориться, заболтаться. Сержп.
Затанна — задешево.
Затапіцца — покрыться водой, затопиться, загрязнуть.
Затапляць,-піць што — заливать,-лить.
Затарахцець — затрещать, за­греметь (о телеге).
Затаўка ж. — приправа к еде.
Затаўхаць каго — затолкать.
Заткала н. — 1) затычка печной трубы; 2) затычка отвер­стия у погреба.
Заткнуцьсм. затыкаць.
Затлумёны — сбитый с толку, ошалелый.
Затлуменьне н. — беспамятство.
Затлуміць каго — затемнить, сбить с толку.
Затлусьціць што — замаслить, засалить.
Затое прс. — зато.
Затока ж. — залив. НТ3.
Затон м. — тоня, залив.
Затопа ж. — топь, сильная грязь.
Затохнуццасм. затыхацца.
Затрачаны — затерянный, израсходованный.
Затрачваць,-раціць што — затеривать,-рять, израсхо­довать.
Затрэбаваны — вытребованный.
Затрэбаваць што — затребо­вать, вытребовать.
Затруены,-чаны — отравленный.
Затруйваць,-руціць каго — отравливать,-равить.
Затрупехлы — загнивший.
Затрупехнуць — загнить.
Затрыманьне н. — задержание.
Затрымка ж. — задержка.
Затрымоўвацца,-мацца — задерживаться,-жаться.
Затрымоўваць,-маць каго, што — задерживать,-жать.
Затулак м. — укромное место, закрытый уголок.
Затуляць,-ліць што, каго — закрывать,-рыть; защищать,-тить.
Затуманьваць,-ніць што, каго — омрачать,-чить; затем­нять,-нить.
Затупаць — затопать.
Затупацца — устать от хожде­ния.
Затурыць каго — загнать.
Затухнуць — угаснуть.
Затухлы — угасший.
Затха ж. — затхлый воздух, вонь.
Затхнуццасм. затыхацца.
Затыканы — заткнутый.
Затыкаць, затыкаць, заткнуць што — затыкать,-ткнуть.
Затым — 1) потом; 2) по­тому.
Затыньваць,-ніць што — ого­раживать, огородить.
Затыхацца, затохнуцца, затхнуцца — задыхаться, задо­хнуться.
Затыхацца — забиться (Сэрца затыхалася)
Затычка ж. — затычка.
Заўважаны — замеченный.
Заўважаць,-важыць што, каго — замечать,-заметить.
Заўвесь — почти весь.
Заўжды — завсегда.
Заўзята — упорна, упрямо.
Заўзятасьць ж. — упорство, упрямство.
Заўзяты — упорный, упрямый.
Заўлоньне н. — пазуха. МГ.
Заўпарціцца — заупрямиться.