Перайсці да зместу

Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/117

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

Зароўніваць, зараўняць што — заравнивать,-ровнять.
Зарубка ж. — насечка.
Зарубчасты — городчатый (лист). НТ6.
Заружа ж. — лютик ползучий (раст.) МГ.
Зарука ж. — ручательство.
Заручка ж. — протекция.
Зарумзаць — горько запла­кать.
Заруньваць,-ніць — покрывать­ся,-рыться зеленью.
Зарупіла дзс. безас. — приспи­чило.
Заручаць,-чыць каго — обру­чать,-чить.
Заручаны — обрученный, по­молвленный.
Заручнік м. — дружка жениха, свидетель помолвки.
Заручыны ж. мн. — обручение, помолвка.
Заручыцца з кім — помолвить­ся, обручиться.
Зарываць, зарваць каго, што — затрагивать,-ронуть; за­дирать, задрать.
Зарымсьціла дзс. безас. — захотелось.
Зарыпець — заскрипеть. (У хаце дзьверы зарыпелі. Я. Кол. НЗ. XIX).
Зарэзаць каго — зарезать, за­колоть.
Зарэчча н. — заречье.
Засаб прс. — друг при друге.
Засакатаць — защебетать.
Засароміцца — застыдиться.
Засароміць каго — застыдить.
Засаўка ж. — засов, задвижка.
Засваволіць — зашалить.
Засварыцца з кім — начать ссо­ру; на каго — заругаться.
Засвойваць,-своіць што — присвоять,-своить.
Засек м. — закром (ср. сусек).
Засівелы — начавший седеть. Ян. К. Шл. ж. 83 с.
Засівець — начать седеть.
Засіліцца — попасть в силок (ср. сіло).
Засіліць каго — поймать в си­лок.
Заскабіць што — занозить.
Заскаголіць — завыть, завопить.
Заскароджаны — заборонован­ный.
Заскародзіць,-радзіць што — забороновать.
Заскварка ж. — поджаренное сало. (Капуста з засквар­каю.) Ц. Гарт. СЦ. 117 с.
Заскігліць — завизжать.
Заскрабацца — забираться.
Заскробаць — зашаркать.
Заскрыгатаць — заскрежетать.
Заскурны — закожный.
Засланеньне н. — закрытие, покрытие. (Засланеньне зорак месяцам. НТ3).
Засланка ж. — заслонка.
Засланьне н. — ссылка.
Засланяць,-ніць што, каго — закрывать, закрыть; за­щитить.
Заслон м. — подвижная ска­мейка без спинки. Сержп.
Заслона ж. — занавес НТ2; защита, траверс.
Заслугаваць — заслужить.
Заслуханы — заслушанный.
Заслухацца каго, чаго — заслу­шаться.
Заслухаць што — заслушать.
Засмакаваць 1) што — отведать; 2) каго — облюбовать, полюбить.
Засмаленьне н. — загар. HT5.
Засмаліцца — загореть.
Засмуткавацца,-ваць — запечалиться, затосковать.
Засмучацца,-ціцца — опечали­ваться,-литься; огорчаться,-читься.