Заварка ж. — закалка.
Завертка ж. — завёртка (оглоблей у саней).
Заверць ж. — вихорь.
Завея ж. — снежная мятель.
Завілы — сложный, запутанный.
Завідна — засветло.
Завінаваціцца — оказаться должником.
Завінацца,-нуцца — 1) завёртываться, завертеться, укутываться,-таться; 2) усердно приниматься,-няться за работу. (Як завінуліся, дык завідна ўсё чыста сена зграблі. Нс.).
Завінаць,-нуць што — завёртывать,-теть.
Завіняцца,-ніцца — входить, войти в долги.
Завіруха ж. — мятель, буря с снегом.
Завітаць — приехать с поздравлением (Хто першы ў госьці завітае. Я. Кол. НЗ XII).
Завіхацца — заколебаться.
Завіхаць,-хнуць — махать, махнуть.
Завішчаць — завизжать, завопить.
Завод м. — 1) порода, культура скота; 2) обман.
Завоз м. — большая очередь на мельнице.
Завочны — заочный.
Завошта — за что.
Завугольле н. — задвррок. Я. Кол. НЗ V.
Завушнік м. — наушник.
Завушніца ж. — серьга.
Завязка ж. — завязка, шнурок для завязывания меха.
Завялікі — чересчур большой.
Завярацца — уверяться.
Завярнуцца — отвернуться (Miхал тут плюнуў, завярнуўся. Я. Кол. НЗ X).
Завярэньне н. — уверение.
Загаворваць.-варыць каго, што — заговаривать,-ворить.
Загад м. — приказ, распоряжение.
Загадваньне н. — 1) приказывание; 2) заведывание.
Загадваць,-даць 1) што — приказывать,-зать; 2) чым — заведывать.
Загадзіць каго — помирить; непер. — повременить.
Загадзя — заранее; заблаговременно.
Загадка ж. — загадка.
Загадковасьць ж. — загадочность. НТ2.
Загадковы — загадочный.
Загадны — затейливый; повелительный.
Загадчык м. — заведующий.
Загадчыца ж. — заведующая.
Загаласаваць — завопить.
Загаловак м. — заглавие.
Загаляцца,-ліцца — обнажаться,-житься.
Загаляць,-ліць што, каго — 1) обнажать,-жить; 2) забривать,-рить.
Загамавацца — успокоиться.
Загаманіць — заговорить, загалдеть.
Загана ж. — порок, охулка.
Заганены — опороченный.
Заганьваць,-ніць каго — опорочивать,-чить.
Загарад м. — перегородка. Я. Кол. H3 XV.
Загарадзь ж. — изгородь.
Загарадка ж. — перегородка, ограда.
Загараджаць,-дзіць што — загораживать,-родить.
Загарлаць — загорланить.
Загарнуць што — завернуть, загресть.
Загасьцявацца — загоститься.
Загаціць што — запрудить.
Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/107
Выгляд
Гэта старонка не была вычытаная