чы) і прошлы (чытаўшы, лётаўшы, пісаўшы, хадзіўшы, робіўшы). Дзеяслоўнае прыслоўе не скланяецца і не спрагаецца[1].
§80. Дзеясловы есьці, даць, быць маюць асобнае спражэньне.
| 1 | ac. | е́м | дам | ямо[2] | дамо |
| 2 | ас. | ясі | дасі | ясьцё | дасьцё |
| 3 | ас. | е́сьць | дасьць | ядуць | дадуць |
„Ем“ — гэта цяпе́рашні час, „дам“ — будучы час.
„Быць“ мае ў цяпе́р. часе толькі форму 3-е асобы адзін. ліку: ёсьць (або кароткае — ё). Будучы час: буду, будзеш, будзе і г. д.
Загадны лад: éж, дай, будзь; хай е́сьць, хай дасьць, хай будзе; ежма, дайма, будзьма; е́жце, дайце, будзьце; хай ядуць, дадуць, будуць.
Другія формы складаюцца звычайна.
§81. Задачка 1. Праспрагай у цяпе́рашнім часе і аддзялі рыскаю асабовыя канчаткі дзеясловаў:
2. Праспрагай у будучым часе:
3. Праспрагай у прошлым часе:
4. Напішы гэтыя дзеясловы ў умоўным ладзе.
5. Напішы ў загадным ладзе:
§82. Прыслоўе ёсьць нязьменная часьціна мовы, што азначае розныя акалічнасьці: ме́йсца, часу, прычыны, спосабу дзе́яньня.
Паводлуг гэтага прыслоўі дзе́ляцца на прыслоўі
ме́йсца (на пытаньне — гдзе́?): там, туды, адтуль, адкуль, гэтта, гэнам, вун, блізка і інш.
часу (на пытаньне — калі?): цяпе́рака, сёньня, ле́тась, пазаўчора і інш.
прычыны (на пытаньне — чаму?): таму, чаму і інш.
§83. Большасьць прыслоўяў — гэта акасьцяне́ўшыя формы зьме́нных часьцей мовы: імя, прыме́ты, займя, чысла, дзеяслова.
Вось некаторыя прыслоўі ад розных склонаў:
1) добра, борзда, сьцюдзена і г. д., вось, як, так, колькі, толькі, не́льга, ле́тась, зараз, упе́рад,