гэту, нашу… Сурвіла больш не прыдзе браць цябе за парабка. Бо ты — рэволюцыя… Мы — з тваім Адасём…
Леапольд Гушка. Адась. Ты даўно вярнуўся сюды?
Адась Гушка. Я прыехаў сюды ад вайсковага камітэта…
Евель Цывін. Ты з намі будзеш у гэтай рабоце. Ты чуў, што ў Петраградзе і Маскве… Мы называемся — большэвікі.
Леапольд Гушка. Сілезскія ткачы… Шыбеніца над галавою… Расійскае царства… Парабкоўства… Падданства, зямля, вайна, Сілезія, Расія, Амерыка… Усё… Усё… І ўсе… Евель, рэволюцыя на поўдарозе стаяць не будзе… Я з вамі іду… Мы з вамі… (Падыходзіць да Марылькі і цалуе яе ў галаву).
(Раптам чуваць далёкія стрэлы).
Адась Гушка. Чуеце?
Евель Цывін. Мы з Адасём былі ў казармах, на фабрыцы, на вёсках. Зараз пачнецца. Пара.
Леапольд Гушка. Трэба ісці.
