Гэта старонка не была вычытаная
Мешчанчук. Дзе больш?
Леапольд Гушка. Шукай. Ты з гэтага хлеб ясі.
Мешчанчук (да Марылькі). Апранайся.
Жонка. Не вінаваты. Не вінаваты. Бярыце гэтага жыда, гэтага шпіёна, бярыце, не чапайце нас.
Евель Цывін. Мяне, гаспадынька, і так возьмуць, без вашай просьбы.
Мешчанчук (да Паўла Няміры). А ты хто такі?
Павал Няміра. Салдат. Толькі што на пабыўку прышоў. От толькі што ў хату ўвайшоў. Я тут нічога не ведаю.
Марылька (з пагардай). Ён не вінен. Гэты анёлак чысты.
Жонка. Леапольдзе, Леапольдзе. Сям‘я раскідаецца. Шчасце ўцякае. Божа літасцівы…
Мешчанчук. Марш.
(Усе выходзяць апроч старой і Паўла Няміры).
Жонка. Нявінны. Нявінны.
(Хапае мешчанчука за нагу, цягнецца за iм па падлозе. Мешчанчук адапхнуў яе нагою).
