Перайсці да зместу

Старонка:Бацькаўшчына (1934).pdf/43

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

ДРУГІ АКТ

4.

Фронт. Акопы. Світае. Далёкая кананада рэжа неба чырвонымі маланкамі.
Кавалак акопа. Салдаты. Сярод іх Адась Гушка і Павал Няміра.
Увесь час раз-по-разу чуцён страшны енк аднаго чалавека дзесьці здалёку.

Павал Няміра. Не вытрымаю. Божа мой.

Салдацкі шэпт. Ціха, зараз у атаку пагоняць. Там яму хто-небудзь канцы зробіць.

Мацнейшы шэпт. Трэці дзень без перастанку стогне. Ляжыць паміж акопаў. Ён, здаецца, першы дзень крычаў, што ў яго ногі патрушчаны?

Шэпт. Гэта немец. Ён панямецку нешта лапатаў.

Шэпт. Не, гэта наш. Пазаўчора ён яшчэ прасіў, каб яго забралі.

Шэпт. Чуеце? Ён ужо просіць, каб хто-небудзь злітаваўся з яго і застрэліў яго.