Чалавек. Добры вечар у хату.
Леапольд Гушка. Добры вечар. Каго бог прынёс?
Чалавек. Я соцкі з воласці.
Леапольд Гушка. А з чым бог прынёс? (Устае з свайго месца).
Чалавек. Паперу з воласці вам. (Цішэй). Ці не на вяселле я трапіў?
(Леапольд Гушка бярэ цераз стол ад чалавека паперу, моўчкі разбірае. Напружаная цішыня).
Леапольд Гушка (узнятым галасам крычыць). Падданства!
(Агульнае ажыўленне. Леапольд Гушка выходзіць з-за стала. Шмат гасцей падымаецца таксама. Леапольд Гушка хапае за плечы чалавека з воласці).
Леапольд Гушка. Садзіся, чалавеча, садзіся з намі за стол. Ты мне прынёс гэтакую навіну… Ты сам не ведаеш, што ты мне прынёс. Маці, ты чуеш… чалавеча, гуляй разам з намі… я цяпер на гэтай зямлі гаспадар…
(Музыкі граюць. Шумна. Весела. Леапольд Гушка садзіць поплеч сябе соцкага. Усе за сталом. Шумнае ажыўленне ўсё павялічваецца).
