Мазавецкі. Няхай пан будзе ласкавы сказаць чаму?
Няхай паніч будзе ласкавы сказаць — чаму?
Паніч. У раздроб зямля не прадаецца. Згуртоўвай людзей на ўсю куплю за раз.
Мазавецкі. Я дазнаўся, што вы мелі ласку наконт гэтага дагаварыцца з Сурвілам.
Паніч. Сурвілу аднаму гэта замнога. Прыставай у хаўрус да Сурвілы. (Пайшоў).
Сёмка Марэйна (да мешчанчукоў). А от вам бог даў яшчэ землянога купца. Пацалуйце яму ў… руку, можа ён дасць вам на піва.
Мешчанчукі. Цьфу… цьфу…
Сёмка Марэйна (да Мазавецкага). Ці не Сурвілы шукаеце?
Мазавецкі. А вы ведаеце, дзе Сурвіла?
Сёмка Марэйна. Я ўсё ведаю.
Мазавецкі. А хто-ж вы будзеце?
Сёмка Марэйна. Я — Сёмка Марэйна.
Мазавецкі. А чым самі займаецеся?
Сёмка Марэйна. Я — музыка.
Мазавецкі. А дзе-ж вы, што і каму іграеце?
Сёмка Марэйна. А от магу на вашых хаўтурах польку-мазурку заграць.
