З вуснаў у вусны яно паплыло, толькі ня стрэла адказу, быццам нічога зусім ня было, проста: — — „Жадаюць абразіць“.
Комісар:
— Зноў гавору вам, хай зброю аддасьць той, хто змагацца ня хоча, той, хто за цёплы закутак прадасьць справу і долю рабочых.
Гул скалыхнуў амярцьвелую ціш: — Зброі ніколі ня кінем!.. — Будзем рэспубліку ўсе бараніць, нашу, працоўных, краіну!
— Пойдзем адважна у бой, як адзін, мы ня спужаемся сьмерці!
