Звонка шасьцяць, шалясьцяць каласы, туліцца радасьць да весьніц.
— Добра такою часінай ісьці поруч, у ног з сябрамі. Пляц учарашніх гамонак — прыціх, змоўк, утаптаны нагамі.
Спрытна ў шарэнгі пастроіўся полк, зьліты адзіным настроем… Зірк страпянуўся — і вочы — у дол — стаў комісар перад строем:
— Добрае раніцы! (Так маладзёж Часта вітае маленства). Доўга і моўчкі ён тупаў уздоўж роўных, як струны, шарэнгаў.
