Перайсці да зместу

Старонка:Арлянка (1932).pdf/112

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка была вычытаная


Што ваш Рацкі —
сабачы сын.

От злавілі-ж падлюгу на здрадзе:
Падыходзім мы гэта,
глядзім,
ажно ён
батарэі крадзе…
Я за шкірку,
і хлопцам:
— „Вядзі!“

І героем хадзіў нізкарослы,
а ніхто ня спыніў:
„Ілжэш!“
Бо з маной гэтай слоўнай бросьні
дакранулася праўда вушэй.

З лушпавіньня легенд несапраўдных
адлучылася восем слоў:
— „Рацкі —
злоўлены!
Рацкі —
здраднік!
На пагібель рэспубліку вёў“.

Накацілася чорная хмара,
пацямнела
і даль,
і ноч…
І Азорыча словы
пажарам