Перайсці да зместу

Старонка:Арка над акіянам (1932).pdf/58

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

XV. ДУМЫ НАД ЛЁСАМ

Пагода трымціць пазалотаю,
прыгожая летняя рань.
Такою часінай з ахвотаю
выходзіш настроі зьбіраць.

Пачуцьці зьвіваюцца нізкамі
і думы суладнасьць снуюць:
далёкія лучацца з блізкімі
цьвятлівяць надзею тваю.

Уцеху даюць падарожную —
яна для самоты урон.
Такою часінай прыгожаю
i вышаў на ляды Гафрон.

Быў тыдзень бядою надзелены:
пакража, варожасьць, пажар…
— Падумай, Гафрон, над падзеямі,
ня дарам-жа ты сакратар.

Падумай і вырашы добра ўсё,
як працу нанова пачаць. —
Жывыя малюнкі і вобразы
стаяць неадступна ў вачах: