Старонка:Арка над акіянам (1932).pdf/47

XII. 3MOBA

Ня сьпіцца Яцыну, утульны пакой
трывогі ніяк не разгоніць,
а вецер шуміць і шуміць над ракой
і хмары за хмарамі гоніць.

Яны аблажылі увесь небакрай,
далёка ў засьціле чорнай,
жывыя маланкі намітусь гараць
і коцяцца рокаты грому.

Яцына:
Якая нэрвовая вострая дрож!..
Чаго там баяцца што будзе? —
Ў цяжкую хвіліну навостраны нож
разрэжа наблытаны вузел.

Няма ў забойстве злачынства ніяк —
адкрыта гуляюць дзьве масьці,
калі перамогу дастану ня я,
дык значыцца, ворагу шчасьце.

Чаму гэта толькі дагэтуль няма
супольнікаў верных і чынных?
Хутчэй-бы разьвеяць загадкі туман
І вырашыць: жыць ці загінуць?