Старонка:Адвечная песьня (1927).pdf/38

Другога чужына змагае,
А варта пры трэјцім стајіць.

Чацьверты у зьдзеку загінуў
За праўду, за крыўду сваю,
Руку адсек пяты машынај,
І торбаю корме сям‘ю.

Жыцьцё.
Ну што? як старонка, як дзеткі,
Як што між людзьмі, ці зьвярмі?
Я лоўка разставіла сеткі!
Папробуј, расплутај вазьмі!

Я сілам цямрычным у рукі
Няпраўд пустазельле дало,
Хај сеюць зьнішчэньне і мукі
Хај корча ўсіх змога і зло.

Цень Мужыка.
Ня міла мне слухаць, ня міла
Зь зямлі мае гэткі прывет.
Раскрыјся нанова магіла:
Страшнеј цябе людзі і сьвет.

Магіла раскрываецца. Чутна запяяў нејдзе пятух. Духі разьлятаюцца. Нікне цень мужыка. Перагукуюцца з зајцамі совы. У паветру лапочуць крыльлямі кажаны ј начніцы.

Бароўцы, 1908 г. 22 жніўня.

---