Старонка:Адвечная песьня.pdf/4

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка не была вычытаная



І.
Хрэсьбіны.

Вясковая убогая хата. Ноч. Усе сьпяць. У васінавых начоўках аберчанае зрэбнымі пялёнкамі ляжыць дзіцянё. Над им зьяўляюцца цені і пяюць.

Жыцьцё.

        Ўсесільнай рукою твареньня
        Даю яму права істненьня,
            На ўласнасць ваду і зямлю,
            Душу яму такжэ даю.

        Пад ўладай сваей будзе меці
        Як ёсць усё чыста на сьвеці;
            Ён будзе ўсіх чыста дужэй,
            Ён будзе ўсіх чыста мудрэй.

        І рэкі, і долы, і горы
        Яго будуць слухаць с пакорай;
            Там высушэ, там правядзе,
            Там зрые, а там узьнясе.

        Лясы ён аберне на поле,
        Ўселякіе ўстроиць будоўлі:
            Сьвятыні пад неба зірнуць,
            Цямніцы пабелай бліснуць.

        Такъ будзе ён царам прыроды,
        Сам найдасканальшага роду,
            І будзе цар гэты павек
            Названьне насіць — чалавек.