Старонка:Адвечная песьня.pdf/32

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка была вычытаная


        І ўсё гаварыце мне, духі,
            Што зроблена для мужыка.

Зьлетаюцца тые-ж самые духі, што пры хрэсьбінах. Верцюцца каля Мужыка і папераменна пяюць:

Беда.

        Мы скажам табе ўсё з ахвотай,
            Па сьмерці тваей што зайшло:
        Ня зломлены к шчасьцю вароты,
            Сьлязы не ўбыло, — прыбыло.

Голад.

        Усьмехаюцца пусткай папары,
            Урода ня йдзе, як не йшла.
        Па небе за хмараю хмара
            Плыве і плыве, як плыла.

Холад.

        Хаціна згнівае у плесьні,
            Хаўтурны ня зводзіцца звон,
        Пад дзікіе ветравы песьні
            Пракляцьця разносіцца стон.

Хорам.

        Завалены сьцежкі к прасьвету
            Крыжамі безчасных магіл,
        А брат твой, мужык без прывету
            Ва ўсім гэтым чахне бяз сіл.

Доля

        Табе яшчэ ведаць цікава,
            Што стала с сынамі тваймі?
        З усякай вялося им славай,
            Усяк им жылося з людзьмі.

        Адзін, як і ты, шнур пахае,
            Карчомкай душу весяліць,