Старонка:Адвечная песьня.pdf/29

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка была вычытаная


28 


            Без часу смерць-магіла
            Жыцьцё тваё згасіла;
            Ў нешчасную гадзіну
            Сіротачак пакінуў.

        Сіроткі ўсе малые,
        І есьць не маюць тые,
        І дроў німа палена,
        І ў пуні німа сена.

            Як жыў, як ты сьвет бачыў,
            Усё-ж было іначай,
            Ці ў поле ты… ці ў людзі…
            Што з намі цяпер будзе?

        На што на сьвет раджацца,
        Хто мае з им разстацца,
        І горкі жаль кідаці
        Ўдаве, бацьком, дзіцяці.

Бацька (уцераючы неўзнак сьлёзы).

        Дзяржыць беда старога,
        Хаваюць маладога;
        Забрала дамавіна
        Не бацьку, але сына.

            Ня места мне у хаце:
            Ня дуж я працаваці;
            Пры кім дажыць тут веку
            Нешчаснаму калеку?

        Вазьму я хіба ўнука,
        Ці ў сьвет ісьці навука? —
        Пайдзём ад хат да хаты,
        І к бедным, і к багатым.

            Зьбірай, стары, хатомкі,
            І зрыўкі, і атопкі;