Старонка:Адвечная песьня.pdf/24

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка не была вычытаная


        Што мінуло, то мінуло,
            Болей не прыходзе.

        Пёкся, пёкся вясну, лета,
            Аж толькі дзяржыся,
        А цяпер спачынь за гэта,
            Дый павесяліся.

        Трохі жонка хваравіта,
            Трохі хворы дзеці,
        Выпі чарку! ну і квіта!
            На што там глядзеці?

        Юрку варта-бы да школы,
            З гора, пасылаці;
        Ня шлі: будзе як ты голы,
            Хай сядзіць у хаці!..

        Насьце трэба чаравікі,
            Кажушок Сымонку,
        Ну, на гэта час вялікі…
            Пара-ж і ў карчомку!

Жонка.

        Што ты там бурчыш пад носам?
            Скрабеш каля вуха?
        І ўдаеш паглёдам косым
            Вялікага зуха?

        «Пагуляці… да карчомкі…»
            Вот так малайчына!
        А дзе лапці ў тваей жонкі?
            Дзе дровы, лучына?

        Трэба новае карыта,
            Каптан Зосі трэба,
        Просіць хвэльчэра Мікіта,
            Ўжо ня есьць і хлеба.

        Не табе спачыць, хамуле,
            Не табе сьпеваці,
        Не да сьмеху, не да гуляў,
            Калі беда ў хаце.