Старонка:Адвечная песьня.pdf/22

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка была вычытаная


21 


            Цябе с краю да краю
            Было ўсюды ўдаволь;
            Даказаў дзіваў, знаю,
            Твой і пот, і мазоль.

        Дык як с кормам? як жыта?
        Двор то мае, чым жыць:
        Сенам пуня набіта,
        З дабром ток аж трашчынь.

Мужык.

        Восень, ясная пані,
        Глянь! я лгаць не хачу —
        Да паўзімкі не стане,
        Як лічу, не лічу.

            Німа штосьці ўмалоту,
            Ды і што малаціць?
            Копкі дзьве акалоту,
            Грэчкі з возік ляжыць.

        С копку яркі, ячменю,
        Трохі сена, аўса…
        Вот і хлеб, і насеньне,
        І за труд плата ўся!

            Пры стале-ж сядзе спора
            Спажываці дары:
            Жонка, дзетак сямёра,
            Ды татуля стары.

Восень.

        Праўду вашэць гамоне:
        Бог ня вельмі ўспамог,
        Але ты не сягоньня
        Так устаў, так і лёг.

            Вось і сёлета трэба
            Дацягнуць да канца,
            Прыкупі с пудзік хлеба,
            Дапажыч з воз сенца,