Старонка:Адвечная песьня.pdf/20

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка не была вычытаная


        Не калі мне ног
            Так, аржонейко!

        Трудна сьпіну гнуць
            Спрацаваную,
        Каласы зьбіраць
            Паваляные.

        Дабрыцом-сьцяной
            Не пахвалішся,
        Кроў і пот ліеш,
            Заліваешся.

        Ўсюды Бог гасьціў
            С сваей ласкаю,
        Толькі крыў, мінуў
            Ніву хамскую.

Мужык.

        Ўжо каса мая
            Прытупілася:
        Не бярэ сіўца,
            Замарылася.

        Паклепаць пайду
            Там на межыццэ
        І бруском зьвяду,
            Як належыцца,

        Ды ў ход зноў пушчу
            Пад песьнь сьлёзную,
        Хай зноў бачэ сьвет
            Сілу грозную.

Жонка (выцягаваючы стрэмку с пальца)

        Дзіцянё ў казлох
            Адзываецца;
        Пагляджу, пайду,
            Як там маецца.