Старонка:Адвечная песьня.pdf/10

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка не была вычытаная


        Усё ладам, і с парадам,
        І пастаўлена парой.

            Кругом шчыра, сала, сыраў —
            Хоць ты сьліну палыкай,
            Тоўста, густа хлеба лустаў —
            А пірог! а каравай!

        Дзеўкі с твары, як бы ў жары,
        Як бы сонцэ касьнікі,
        Ну, а мальцы — ліжы пальцы!
        Вот яны! вот дзяцюкі!

            Не нарокам, бокам-скокам,
            Не гулялі так даўно.
            Гон-ля! сваце, паскакаці!
            Ну вясельле! ну яно!

Малады.

        Хто вясёлы, хоць і ў горы,
        Таму слава, таму чэсьць!
        Чым багата, рада хата,
        Не жалейце піць і есьць!

(Да маладой).
            Ты, сястрыца, дось смуціцца
            Уздыханьне ў кут пашлі,
            Еш, лябёдка, запі водкай,
            Душу песьняй весялі!

        Кончым зараз гэты галас,
        Гульня пойдзе за нішто;
        Зажывём мы па сваёму,
        Як ніколі, як ніхто.

Маладая.

        Гуляй, мілы, колькі сілы!
        Не ўважай нуды маей: