Ab vaładarnym šlachu Kryža Sviatoha
1. Šmat kamu zdajecca ciažkoju hutarka heta: pakiń samoha siabie, vaźmi svoj kryž i nasleduj Chrystusa (Łuk. 9, 23).
Adnak šmat ciažej budzie pačuć hetaje apošniaje słova: idziecie ad mianie, praklatyja, u vahoń viečny (Mat. 25, 41).
Tyja, jakija ciapier achvotna słuchajuć i nasledujuć słova kryža, tady nia buduć pałochacca pačuć viečny prysud.
Heny znak kryža budzie na niebie, kali sudzić prydzie (Mat. 24, 30).
Tady úsie słuhi kryža, jakija ŭ hetym žyćci nasledavali ŭkryžavanaha, z vialikim davieram padyduć da Chrystusa-Sudździ.
2. Dyk čamu-ž pałochajeśsia ŭziać kryž, jaki viadzic ŭ vaładarstva?
U kryžy — zbaŭleńnie, u kryžy — žyćcio, u kryžy bieśpieka ad vorahaŭ, u kryžy — krynica niabiesnaje asałody, u kryžy — mahutnaść rozumu, u kryžy — viasielle ducha, u kryžy — zaviaršeńnie cnoty, u kryžy — daskanalnaść śviataści.
Niama nihdzie zbaŭleńnia dušy, ani nadziei viečnaha žyćcia, aprača ŭ kryžy.
Dyk biary kryž svoj, idzi śledam za Chrystusam i ŭvojdzieš ŭ viečnaje žyćcio.
Papiaredziŭ Jon ciabie, niasučy kryž svoj i pamior za ciabie na kryžy, kab i ty nios svoj kryž i kab ty imknuŭsia pamiorci na kryžy
Bo kali z Chrystusam pamreš, budzieš z Chrystusam žyć (Tymot. II. 11, 12). Kali budzieš Jamu siabram u mukach, budzieš i ŭ słavie (Ryml. 6, 8).
3. Voś-ža u kryžy padvaliny ŭsiaho i ŭsio zaležnaje ad taho, kab pamiorci ŭ sabie samym, i niama inšaha šlachu da žyćcia i da sapraŭdnaha ŭnutranaha supakoju apryč šlachu kryža śviatoha dy štodziennaha ŭmiarćvieńnia.
Idzi hdzie chočaš, šukaj čaho chočaš — nihdzie nia najdzieš dastajniejšaha i bieśpiačniejšaha šlachu, jak šlach kryža śviatoha.
Rasparadkavaj i ŭkładaj ŭsio pavodle taho, jak chočaš, i jak bačyš, i ničoha nia znojdzieš, dziela čaho ty nie ciarpieŭ-by z dobraj ci zloj voli — usiudy i zaŭsiody kryž najdzieš.