praciŭnaściach.
Akazija nia robić čałavieka słabym, a tolki pakazyvaje, jaki jon sapraŭdy.
Raździeł XVII
1. Časta treba vučycca pieramahać siabie samoha, kali chočaš žyć zhodna i cichamirna z ludźmi.
Nie małaja heta sprava žyć u klaštary, abo ŭ duchoŭnaj hramadzie i, nie narakajučy, vierna da śmierci stryvać.
Bahasłaŭlony, chto tam dobra žyŭ i ščaśliva skončyŭ.
Kali chočaš vytryvać, jak treba i ŭdaskanalicca, hladzi na siabie byccam na zhnańnika, što vandruje pa ziamli hetaj.
Kali chočaš žyć zakonnym žyćciom, dyk zračysia svajho rozumu dla Chrystusa.
2. Vopratka zakonnaja dy pastryžeńnic mala varty, bo tolki pieramiena abyčaju i poŭnaje zamorańnie svaich błahich nachiłaŭ robiać sapraŭdnaha zakonnika.
Kali chto šukaŭ-by niečaha inšaha, čymsia tolki Boha dy zbaŭleńnia dušy svajej, nia nojdzie ničoha apryč mukaŭ dy ciarpińniaŭ.
Nia zdužaje takža stryvać doŭha ŭ supakoi toj, chto nia budzie hladzieć na siabie maŭlaŭ na apošniaha dy ŭsim padlehlaha.
3. Pryšoŭ ty słužyć, a nie panavać; kliknuli ciabie, kab ty ciarpieŭ, a nie hultajavaŭ i pustasłoviŭ.
Tut prabujuć ludziej byccam zolata ŭ vahni.
Tut nichto nia stryvaje, kali nie zachoča dziela Boha spakarycca ŭsieńkim svaim sercam.
Raździeł XVIII
1. Hladzi ŭvažna na žyvyja prykłady śviatych Ajcoŭ, z jakich zichacieła sapraŭdnaja daskanałaść i relihija, dyk ubačyš, jak małym i badaj ničym jość usio toje, što my robim.
Och, što-ž heta za žyćcio naša, kali jaho pryraŭniać z ichnim?!
Šviatyja i pryjacieli Chrystusa słužyli Jamu ŭ hoładzie i choładzie dy nahacie, u pracy dy trudoch, u čujnaści dy pastoch, u malitvach dy praśledavańniach mnohich.