Смоленскій этнографическій сборникъ (1891—1903)/IV/Пѣсни историческія/23

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Смоленскій этнографическій сборникъ
Засвистали казаченьки

1903

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




23.
(С. Даньково, Смол. у.)

Засвистали казаченьки
Въ паходъ съ палуночи
Заплакала Муресенька
Свае ясны очи.
Ни плачъ, ни плачъ, Марусинька:
Мы вазьмёмъ съ сабою,
Мы вазьмёмъ тябе съ сабою,
Назавём сястрою,
Мы сястрою — ни радною,
Салдатскый жэною.
Салдатская жина
У паходи бывала
Ина ў паходи бывала,
Всё горюшка знала.
А йшли ляхи на три шляхи,
Маскаль на чатыри,
Пыталися дароженьки
Да мѣста Кракова;
Атъ Кракова да Бубнова
Шалёныя мили,
А падъ самымъ Бѣлымъ Стокомъ
Ляжить панъ Кастюшка,
Пирядъ имъ жа стаить пани,
Паня маладая.
Ина плакала, рыдала,
Рѣчи гаварила:
«Ти я табѣ, панъ Кастюшка,
Съ Масквой ваюватца:
А Маскоўськая войска
Приўсрашна вялика,
Ина приўстрашна вялика,
Ина вочинь хвабра,
Іость у Вильні, іость у Мильні
Іость у Биластоки.