Санэт (Багдановіч — На цёмнай гладзі сонных луж балота…)

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Санэт
Верш
Аўтар: Максім Багдановіч
1912
Крыніца: http://rv-blr.com/pages/book_contents.jsp?idLit=2693#358


                                Ne ris point du sonnet,
                                o critique moqueur.
                                               S.-Beuve[1]

На цёмнай гладзі сонных луж балота,
За сьнег нябёснай вышыні бялей,
Закрасавалі чашачкі лілей
Між пачарнеўшых коранёў чарота.

Ўкруг плесьня, бруд, — разводзіць гніль сьпякота,
А краскі ўсё ж ня робяцца гразьней,
Хоць там плыве парою сьлізкі зьмей
І ржаўчына ляжыць, як пазалота.

Цяпер давольна топкае багно:
Гніль сотні год зьбіраючы, яно
Смуроднай жыжкаю узгадавала

Цьвятоў расістых чыстую красу.
Маліся ж, каб зь літоўнасьці стрымала
Тут сьмерць сваю нязвонкую касу.

(1912)

Зноска

  1. Ня сьмейся з санэта,
    о зьдзеклівы крытык.
                     С.-Бёў (фр.)