Руска-беларускі слоўнік (1937)/Слоўнік/Щ

← Ш

Щ Публіцыстыка Аўтар: Андрэй Александровіч 1937 год

Э →

Прапануем да спампаваньня!

Щ

щавелевый — шчаўё̀вы; шчавелевая кислота — шчаўёвая кіслата.
щавель бот. — шча̀ўе.
щадить 1. (кого) — шкадава̀ць; 2. (здоровье) — шанава̀ць.
щебень — шчэ̀бень.
щебет — шчэ̀бет.
щебетание — шчабята̀нне.
щебетать — шчабята̀ць.
щеглёнок, щегол зоол. —шчыго̀л, шчы̀гел.
щеголеватый — франтава̀ты, фарс̀істы.
щёголь — франт, фарсу̀н.
щегольской — франтава̀ты, фарс̀істы.
щегольство — франто̀ўства, форс.
щеголяние — фо̀рс.
щеголять — франц̀іць, фарс̀іць.
щедро — шчо̀дра.
щедрость — шчо̀драсць.
щедрый — шчо̀дры.
щека — шчака̀.
щеколда — (дверная) — кля̀мка, за̀саўка.
щекотать — казыта̀ць, ласката̀ць.
щекотка — ко̀зыт, ло̀скат.
щекотливый — шчакатл̀івы.
щёкотный — ко̀зытны, ло̀скатны.
щёлка — шчы̀лінка.
щёлкать 1. (пальцами) — пстры̀каць; 2. (языком) — цмо̀каць; 3. (о соловье) — цё̀хкаць.
щёлок хим. 1. — луг; 2. (раствор щёлочи) — шчо̀лак.
щелочение — шчалачэ̀нне.
щелочить — шчалачы̀ць.
щёлочный — шчо̀лачны.
щёлочь хим. — шчо̀лач.
щелчок — пстры̀чка.
щель — шчы̀ліна.
щемить — шчам̀іць, ц̀існуць, сціска̀ць.
щенок — шчанё, шчаня̀.
щепа — шчэ̀пкі, трэ̀скі.
щепать — шчапа̀ць.
щепетильность — шчапяц̀ільнасць.
щепетильный — шчапяц̀ільны.
щепка — шчэ̀пка, трэ̀ска.
щепотка — шчапо̀тка.
щербатость — шчарба̀тасць.
щербатый — шчарба̀ты.
щербина — шчарб̀іна.
щетина — шчэць, шчац̀іна.
щетинистый — шчац́іністы.
щетиниться — тапы̀рыцца.
щётка — шчо̀тка.
щёточник — шчо̀тачнік.
щёточный — шчо̀тачны.
щи — капу̀ста (вараная).
щиколотка — шчы̀калатка, ко̀стачка.
щипать 1. — шчыпа̀ць; 2. (перья) — ску̀бсц̀і.
щипнуть 1. — шчыпну̀ць; 2. (кого-нибудь) — ушчыпну̀ць.
щипцы — шчыпцы̀.
щит — шчыт.
щитовидный анат. — шчытав̀ідны.
щитообразный — шчытападо̀бны.
щука зоол. — шчупа̀к.
щупальцы — шчу̀пальцы.
щупать — ма̀цаць, шчу̀паць.
щуплый — шчу̀плы.
щурить — жму̀рыць.
щуриться — жму̀рыцца.
щучий — шчупако̀вы.