Раздум’е

З пляцоўкі Вікікрыніцы
(Пасля перасылкі з Раздум'е)
Jump to navigation Jump to search
Раздум’е
Верш
Аўтар: Якуб Колас
1910
Крыніца: http://yakubkolas.ru/category/vershy


Зірну я на неба. Па сіняй раўніне
        За хмаркаю хмарка плыве.
Тыя сальюцца, другая загіне
        І знікне ў пустой сіняве,

А тыя па небе, бясплодныя, ходзяць,
        Глухія на плач збажыны.
І мыслі тож часта без следу праходзяць,
        Таксама знікаюць яны.

Зірну я на жыта, што ў полі красуе,
        І пыл жыватворчы над ім
Так ціха снуецца, калоссе цалуе
        Любоўным дыханнем сваім.

Ды ўздымецца вецер і злосна павее,
        Пагоніць той пыл на лясы.
І ў жыцці часцютка не мала гібее
        Такой жыватворчай красы.

Сталетняе дрэва. Раскошна галіны
        У зелень убрала вясна,
І горда гамоняць яго верхавіны,
        І ў гомане радасць чутна.

А восень надыдзе, і лісце жалобна
        На дол амярцвелы спадзе.
І моладасць наша тым лісцям падобна, —
        Як лісце, яна адцвіце.

Вось ціха сняжынкі ў адлігу лятаюць,
        Нібы матылёчкі ў маі,
Падуць і растануць, навек прападаюць,
        Як роска вясною ў гаі.

І ты, чалавеча, як снег у адлігу:
        Упаў і сканаў, і няма.
З трывогай глядзіш ты ў адвечную кнігу,
        І душу агортвае цьма.

(1910)