Максім Багдановіч (Жылка)

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Максім Багдановіч
Верш
Аўтар: Уладзімір Жылка
1927
Крыніца: Узвышша 3 1927
У некаторых выданьнях скажоны тэкст: заўжды, ня раз замест наўжды, нараз.

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




Максім Багдановіч
(Сонэт)

Так зайздрасна: насіць вянок поэты
І мець імя задумнае Максім;
Кахаць зямлю з яе жыцьцём глухім
І песьняй перавіць юнацтва леты;

Ад хараства ня ведаць іншай мэты
І адшукаць, што горда поўны ім
І родны люд у руху маладым,
І зачарованых палеткаў кветы.

Ды тым цяжэй ў краі чужым наўжды
Счыняць павекі й ведаць, што сюды
Не даляціць зязюлі голас летам,
Ні песьня беларуская ў жніво,
І прыгадаць нараз, што мо' і ў гэтым
Трагічнае схавана хараство.