Каму што

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Каму што
(Жарт)

Верш
Аўтар: Алесь Гарун
Крыніца: http://rv-blr.com/vershu/view/72423


У самы жар, у летні час,
Ўжо ў поўдзень, па абедзе,
Назаўтра ў горад на кірмаш
Народу цьма ідзець і едзе.
         Ну, ехаць добра, хоць пячэ,
         Але ж ісьці дык во дзе мука!
         А як з паклажаю яшчэ,
         Дык то найгоршая дакука.
Хаця каб крышку адпачыць –
Ідзеш, ідзеш, ды трэба сесьці,
Бо пуд ці пару валачыць,
То не пярынку ў жмені несьці.
         Калі ж карчма – ну, тутка стой!
         Тут можна выпіць і паесьці,
         А за работай мілай той
         З знаёмым гутарку завесьці.
Зышліся гэтак ў карчме раз
Наш беларус, цыган, хахол,
I неяк трапіла на час,
Што за адзін прыселі стол.
         Адзін узяў сабе мядку,
         Другі – гарчыну, той – паўпляшкі,
         Пакуль сядзелі ў халадку,
         Зьвялі знаёмства, то ж ня цяжка.
Цыган да гораду сьпяшыў, –
Каня ён добра знаў ўсе вады, –
Купляў, мяняўся – не грашыў,
Купцам на коні даваў рады.
         Хахол Маўчба ішоў з работ, –
         Заробак добры меў, багаты, –
         Шукаў сябра, каб без клапот
         Даехаць зь ім да роднай хаты.
У горад брыў цялё прадаць
Наш Янка Цьвік, празваньнем Дыба;
Падатак мусіў ён аддаць,
А так – цялё самому трэба.
         Адно вось так, другое не, –
         Сядзяць і зюкаюць паціху,
         Ажно глядзі ты, вохці мне!
         Зайшлі у спрэчку, клічуць ліха.
Каб іх на царства узьвялі,
Аб гэтым здумалі спрачацца! –
Дык што рабіць бы пачалі,
Якою працаю займацца?
         «Вось я, здаецца, добра б жыў,
         Гульнуў бы я тады бясьпечна,
         З сваім народам бы дружыў,
         Кулеш ўсё еў бы ды яешні», –
Так кажа Янка першы наш.
«Ну, дзе твой розум, белавусы? –
Крычыць Маўчба. – Саўсім нямаш
Між вас разумных, беларусы.
         От я іначай бы зрабіў:
         Ў садку пад вішняю ляжаў бы,
         Увесь урад пры мне б тут быў,
         А я бы правіў ды сьпяваў бы.
А есьці – еў бы з салам хлеб,
Крышыў галушкі бы зубамі,
I сала з салам, і яшчэ б
Я сала так бы еў часамі».
         «Каб вас пярун! – крычыць цыган. –
         Абодва варты вы нямнога,
         Вунь той аббіты ўвесь саган
         Хоць грошык варт, а вы – нічога!
Каб я папаў у каралі,
Дык мне ўсё гэта было б мала,
З казны б украў я тры рублі,
Украў каня – і... махні драла!»