Дыямэнты беларускага прыгожага пісьменства (1919)/9/Вадзянік

← Чуеш гул

Вадзянік Верш Аўтар: Максім Багдановіч 1919 год

Ні кувай ты, шэрая зязюля →

Іншыя публікацыі гэтага твора: Вадзянік (Багдановіч).

Прапануем да спампаваньня!

Вадзянік.

Сівавусы, згорблены, я залег між цінай,
І гадамі граюся — сплю на дне рэкі.
Твар травой аблутана, быццым павучынай,
Засыпаюць грудзі мне жоутыя пяскі.

Над вадой ля берага, ціха сьпіць асока,
Ды лаза зяленая жаліцца-шуміць,
Хвалі ціха коцяцца і бягуць далека, —
І усе навокала сном адвечным сьпіць.

---