Дзеванька (Баршчэўскі)

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Дзеванька
Верш
Аўтар: Ян Баршчэўскі
Крыніца: Літаратура першай паловы XIX стагоддзя \ укл. і каментары М. В. Хаўстовіча; нав. р. С. Л. Гаранін. \ Мінск: Маст. Літ., 2012. (Залатая калекцыя беларускай літаратуры, т. 3)


Ах, чым жа твая, дзеванька, галоўка занята?
Ці табе не напрыкрылася чужая хата?
        На каго ж ты павяраеш,
        Сваё сэрца прыкланяеш?
   Не будзе тут пуці.

Прывучыла ж ты двух хлопцаў, як пташак у сеці.
Яны к табе ўдзень і ўночы рады прыляцеці.
        І ты к ім лятаеш,
        Панскі двор пабуджаеш
   На вялікі смех.

Прывучыла ж ты лоўчага, ён жа і стралец,
І дудар быў некалі, і рускі пявец.
        А стралец і дудар —
        Не вялікі гаспадар,
   Будзеш без хлеба.

Палюбіла садоўніка, і гэта не ў пуць.
Ды ён жа слуга гасподскі, асцярожна будзь:
        Мадамай табе не быць,
        Дзяцей табе не ўчыць,
   Віць ты не ўмееш.