Голас натоўпу

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Голас натоўпу
Верш
Аўтар: Янка Лучына
Крыніца: http://yankalychina.ru/categories/1.htm


О лірнік, замоўкні, твой спеў недарэчы!
Свой струмант закінь у аблудзе,
Глядзяць сёння дужа цвяроза на рэчы,
Болыц марных спадманаў не будзе!
Дарэмна напружваеш дух як змагар ты,
Бо сэрцы не зродніш, натхнёны,
Свет песенькі гоніць з усмешкай пагарды,
А лічыць прыбыткі і плёны.
Замоўкні ці з песняй інакшай нанова
На новыя выйдзі прасторы,
3 грамадскім жыццём паяднай свае слова,
Дай новыя клопаты, узоры,—
Ты сілаю думкі пануй над панамі,
Што свет скаланаюць пафозай,
А гэтыя рыфмы, цэзуры, між намі,
Навошта — пішы лепей прозай!
Далъбогжа, хто вершы сягоння чытае?..
Прыхільнікаў гола наўкола.
От, хіба кабета нервовая тая,
Што прагне спагады анёла.
Не цягаешся голасам быць у пустыні,
Няварта з памкненнем зацятым
Хадзіць ля ўтравелай парнаскай святыні,
Натхнення няма і жыцця там.
Час вольны ад працы у кожнага права
Правесці ў забавы ў палоне,
На бледныя вершы яго нецікава
Ніхто не патраціць сягоння.