Вадзянік

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Вадзянік
Верш
Аўтар: Максім Багдановіч
Крыніца: http://rv-blr.com/vershu/view/18


Сівавусы, згорблены, я залег між цінай
І гадамі грэюся – сплю на дне ракі.
Твар травой аблутана, бытцам павуцінай,
Засыпаюць грудзі мне жоўтые пяскі.

Над вадой ля берага ціха сьпіць асока,
Ды лаза зялёная жаліцца-шуміць,
Хвалі ціха коцяцца і бягуць далёка, –
І усё навокала сном адвечным сьпіць.

(1909)