Байкі (па Крылову і іншых)/Ваўкі і оўцы

← Індык

Ваўкі і оўцы Байка Аўтар: Іван Крылоў 1926 год Арыгінальная назва: Волки и Овцы Пераклад: Баляслаў Друцкі-Падбярэскі

Млынар і куры →

Іншыя публікацыі гэтага твора: Ваўкі і Оўцы (Крылоў/Друцкі-Падбярэскі).

Прапануем да спампаваньня!

Ваўкі і оўцы.

Авечкам ад ваўкоў зусім жыцьця ня стала.
Дайшло ўжо да таго, што наканец,
Авечак лёс начальства пад увагу ўзяла —
І з мэтай ратаваць ад гібелі авец —
Назначыць Раду парашыла.
А як само яно з ваўкамі з родні была,
Дык ваўкі ў раду толькі і папалі.
Канешна — слабыя авец былі надзеі,
Ваўкі каб ад ваўкоў іх ратавалі.
Аднак — ня ўсе-ж ваўкі зладзеі?
Наадварот — прыклады былі, што ня раз
Ля стад вясковых воўк блукаўся,
І, не чапаючы нікога у той час,
Пашвэндаўся сабе і ў лес хаваўся.
Казалі, праўда, ўсе тады,
Што сыты, мусіць, быў і не шукаў яды.
Аднак-жа тлумачэньне гэта,
Зусім нельга за правіла лічыць.
Зладзейства — хай сабе ваўкоў усіх прыкмета,
Ды выняткі-ж павінны быць
І у воўчым племені. А ўрэшці —

Дык мусяць і ваўкі што небудзь піць ды есьці.
Дзеля таго, авечак хоць і трэба ратаваць,
Нельга зусім інтэрас і ваўкоў ігнараваць.
Такім вось чынам рада сабралася
І лёсам скрыўджаных авечак занялася.
Паседжаньне у лесе адчынілі.
Як сьлед, з усіх бакоў ўсю справу абудзілі
І наканец — прыдумалі закон.
Быў зьместу вось якога ён:
„Як толькі воўк у стадзе забуяніць
І абіжаць авечак станець —
Дык ў праве кожная тады аўца,
Схапіць за карк крыўдзіцеля — ваўка,
І ў суд яго ураз даставіць
У лес суседні, або бор“.
Няма ў законе што прыбавіць ці убавіць!
Аднак-жа бачым мы да гэтых пор,
Што будзь аўца атветчык ці „ісцец“ —
Няма ратунку для авец!
І хоць ваўком зладзействы ня спушчаюць,
Пахуль віноўнага дазнаюць
І кару нейкую яму дадуць —
Ваўкі авец як кралі, так крадуць!