Перайсці да зместу

Аб сям'і

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Аб сям'і
Артыкул
Аўтар: Ян Пазняк
1934 год
Крыніца: «Беларуская крыніца», 1934 , № 41

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




Нядаўна адбыўся ў французкай цяпер Альзацыі ў м. Мільгаўзэн 16-ты з чаргі кангрэс у справах сям'і. На такія кангрэсы зьяжджаюцца выдатныя грамадзкія дзеячы i вучоныя. На сёлетнім кангрэсе старшыня нарадаў у прамове сказаў гэтак: «Сям'я - гэта прыродная грамадзкасьць у мініятуры. Сем'і твораць грамадзкасьць. Дзеля гэтага ва ўсіх грамадзкаэканамічных i публічных радах павінны выступаць прадстаўнікі сем'яў». А дзеля гэтага гэны кангрэс пастанавіў рашуча дамагацца, каб у Францыі было заведзена ў выбарах толькі сямейнае галасаваньне.

Парлямантарная камісія дзяржаўнай рэформы прыняла гэныя дамаганьні прыхільна да ведама, а прэзыдэнт Францыі аднёсься да гэткага праекту выбараў дзяржаўных палат вельмі сымпатычна.

Гэтак у заходняй Эўропе ацаняюць вартасьць сям'і ў грамадзкім жыцьці. У нас гэтая справа стаіць інакш. Тут мы ў некаторых мясцох i ад некаторых асоб толькі чуем прыгожыя словы аб гэнай прыроднай каморцы грамадзкасьці, але сапраўднага зразуменьня яе ня бачым. Тут сям'я грамадзкіх правоў ня мае ніякіх, як ня мае i грамадзкага забясьпечаньня.

Мы, Беларусы, на гэтую справу мусім так-жа зьвярнуць вялікую ўвагу. Дзякуючы нашай беларускай сям'і перахавалася нашая народная традыцыя i нават нашая мова. Цяпер так-жа беларушчына трымаецца толькі ў беларускай сям'і, бо яе няма ані ў школе для беларусаў, ані ў царкве - касьцеле i іншых публічных інстытуцыях. Словам, наймацнейшая нашая крэпасьць - гэта сям'я. Калі б чужынцу ўдалося здабыць i нашу сям'ю, дык ведама, што тады памёр бы i наш народ, як такі.

Пры гэтым зьвернем увагу на рэзультаты непашаны сям'і. Робіцца гэта асабліва ў Саветах.

У Саветах сям'я ня толькі не ў пашане, але ў пагардзе. Там сям'я разьбіваецца, там з сям'ёй вядзецца вайна. Вось вынікі гэтай вайны з сям'ёй.

У Царыцыне бальшавіцкі суд засудзіў селяніна Д'якова на 10 гадоў катаргі, а яго жонку на з гады за тое, што забілі свайго 14-гадовага сына. Гэты сынок належаў да камуністычнай арганізацыі моладзі, дзе вучылі дзяцей не шанаваць бацькоў i на бацькоў даносіць у міліцыю. Гэты сынок данёс бальшавіцкай міліцыі, што яго бацькі схавалі крыху збожжа. За гэта бальшавікі часта караюць сьмерцяй. Каб пазбыцца сьведкі, бацькі забілі гэтага сынка. Тады заскаржыў бацькоў іхны 10-гадовы сынок, брат забітага.

Вось да якой трагедыі прыводзіць камуністычная навука. Аднак i ў нашых сёлах ёсьць апосталы камунізму. А гэта нішто іншае, як подступ ворага, каб разбурыць нашую беларускую крэпасьць - сям'ю i тады зьнішчыць багатую нашую народную традыцыю, а з гэтым i ўвесь наш народ.

Дык шануйма, аберагайма i культывуйма сям'ю ў нашым народзе.